داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی
در دل کوهپایههای زاگرس، در میان دشتهای پهناور کرمانشاه، داستان پُر تکرار جوانانش از دوران پَسا خدمت سربازی و سفر به دیار غُربت برای کارگری روایت میشود که نشاندهنده مظلومیت و طلب رزق حلال مردمان این دیار است.
جوانان کرمانشاه، نمادهای مظلومیت هستند که به رغم استعدادها و قابلیتهای فراوان، ناچارند برای تأمین نیازهای روزمره خانوادههای خود به سختی کار کنند. بسیاری از کرمانشاهیان به دلیل محدودیتهای شغلی موجود در استان، به شهرهای صنعتی و پایتخت مهاجرت کرده و در مشاغل سخت و با حقوقهای ناچیز همچنان به عنوان کارگران زحمتکش فعالیت میکنند این در حالیست که شهر کرمانشاه، با تاریخچهای غنی و فرهنگی پُر از رنگ، این قابلیت را دارد تا به عنوان یکی از مراکز مهم اقتصادی و اجتماعی غرب ایران شناخته شود.
با این اوصاف، بیکاری یکی از چالشهای جدی این استان است. نرخ بالای بیکاری به دلایل متعددی از جمله کاهش تولید در صنایع و عدم جذب سرمایهگذاریهای جدید مرتبط است. به همین دلیل، کارگران بسیاری برای پیدا کردن شغل به سایر شهرها میروند که این موضوع نهتنها موجب تأمین حداقل های معیشتی آنها میشود بلکه همزمان باعث بروز مشکلات اجتماعی و فرهنگی نیز میگردد.
این کارگران، علیرغم زحمات بیپایان و ساعتهای طولانی کار، با حقوقهای پایین و شرایط سخت معیشتی مواجه هستند که تأثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی آنها میگذارد.
در هفته کارگر، فرصتی برای تجلیل از زحمات این کارگران و توجه به نیازها و خواستههای آنان ایجاد میشود. کارگران کرمانشاه نیاز به شرایط کاری مناسب، ایمنی کافی و افزایش دستمزدها دارند.
در راستای افزایش رفاه کارگران، نیاز به برنامههای حمایتی وجود دارد که میتواند به امنیت شغلی آنها کمک کند.
حال که شرایط کارگران در کرمانشاه بهویژه در زمینه بیکاری، دستمزد و معیشت بسیار نامناسب است، بنده به عنوان یک روزنامه نگار از ریاست محترمجمهور درخواست دارم تا توجه ویژهای به این قشر زحمتکش کشور مبذول نمایند. در نهج البلاغه، حضرت علی (ع) میفرمایند: «مردم، در سایهسار حق زندگی میکنند و زمانی که حقوق انسانی و مال آنها پایمال شود، از زیر بار وظایف خارج میشوند». این فرمایش باید بر اساس ساختارهای اقتصادی و اجتماعی در کشور سرمشق قرار گیرد.
پیشنهاد میشود که طرحهای اقدام فوری برای ایجاد فرصتهای شغلی جدید، افزایش حقوق و مزایای کارگران و توسعه آموزشهای حرفهای برای آنها طراحی و اجرا شود. با این راهکارها میتوان به تحقق وعدههای اقتصادی و اجتماعی و کاستن از بار فشار بر دوش کارگران کمک کرد و به آنها امیدی دوباره بخشید تا در زادگاه خود، که سرشار از ظرفیتهای گوناگون است، به کار و زندگی ادامه دهند.
در ختم کلام، کارگران نقش اساسی در توسعه شهری کرمانشاه دارند و بیکاری و چالشهای مرتبط موجب نارضایتی و کاهش کیفیت زندگی در این جامعه میشوند. توجه به زحمات و نیازهای کارگران، نهتنها به تقویت جایگاه آنها خواهد انجامید، بلکه میتواند نقطه شروعی برای توسعه پایدار شهر کرمانشاه باشد. امید داریم که با همت و اراده مسئولان، شرایط بهتری برای این قشر زحمتکش فراهم گردد.
