مهدی عباسی، مدرس دانشگاه
معتقدم که ریشه اصلی عقبماندگی ما در گردشگری، نبود مدیریت یکپارچه اقتصادی و مالی برای پروژههاست. ما بهجای تکمیل پروژههای گردشگری، هر بار آنها را به شکل پراکنده، بدون مدل مالی پایدار شروع کردهایم.بهعنوان کسی که در سیستم بانکی کار میکنم، میدانم سرمایهگذار وقتی سراغ شهر میآید اولین سؤالش این است: «بازگشت سرمایه چیست؟»ما هنوز نتوانستهایم مدل اقتصادی برای گردشگری تعریف کنیم یعنی مشخص کنیم هر پروژه از کجا تأمین مالی میشود، چه مشوقهایی دارد و در بازهای معین چه سودی میدهد. این یعنی خلأ در «نقشه مالی شهر».اگر شهرداری و بانکها بتوانند با همکاری بخش خصوصی، صندوق توسعه گردشگری شهری تشکیل دهند و پروژههای کوچک را در قالب بستههای سرمایهگذاری شفاف عرضه کنند، افراد زیادی حاضر به همکاری خواهند بود.تجربه نشان داده وقتی پولهای خرد مردمی به گردش درآید، پروژههای محلی زنده میشوند.
گردشگری بدون تأمین مالی هوشمند، فقط عنوان قشنگی است در حرف. باید یاد بگیریم پروژههای گردشگری را با منطق اقتصادی ببینیم، نه صرفاً عمرانی یا تبلیغاتی.
