▫️ داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی
اواخر سال ۹۵ بود که سر یک میز در مجلس با آقای دکتر پزشکیان، ناهار خوردم و همانجا شیفتهی صراحت و نگاه بیپردهاش شدم؛ چیزی شبیه به رهبران کشورهای حوزه ی آسِآن که با واقعبینی سخن میگویند، نه با تعارف.
🔻ایشان همواره حرفهای صریح و قابل تأملی میزند. نمونهاش همین چند روز پیش در اردبیل که گفت: «کارمندان از ۹ تا ۱۳ سر کار باشند، چون کاری انجام نمیدهیم، کار نداریم که انجام بدهیم ولی آب و برق و گاز مصرف میکنیم.»
🔻این جمله به ظاهر ساده، اما پر از درد است. دردِ انباشتی که سالهاست در تار و پود اداراتِ ما ریشه دوانده است.
انباشتِ مشکلاتِ امروز، نتیجهی تصمیمات نادرست در سطح مدیران و مسیرهای جذب اشتباه است؛ بسیاری از ادارات ما به جای مسیر شایستهسالاری، به شبکههای آشنابازی و فامیلبازی تبدیل شدهاند.
🔻در هر ادارهای، وقتی یک نگاه دقیق داشته باشیم، اسامی بستگان پرسنل و مدیران را در ساختار مشاهده میکنیم؛ از دربان و نگهبان و آبدارچی تا معاون و مدیر، همه تحت نفوذ روابط خانوادگی و دوستانه جذب میشوند.
این مسیرِ ناصحیح، گاهی با شرکتهای صوری و تبدیل وضعیتهای سریع همراه است و حتی بخشنامههای جدید مثل ایثارگری نیز فرصتی شده برای تثبیت این روند.
🔻مدیران، اغلب نقشه راه یا برنامه کاری مشخصی برای پرسنل ندارند و ادارات، هدف و استراتژی مشخصی ندارند. حتی کارهای روتین روزانه هم در بسیاری جاها متوقف مانده است.
🔻بارها تأکید کردهام که ضعف در ساختار اداری تنها یک مسئلهی درونسازمانی نیست؛ بلکه پیامد مستقیم بر توسعه منطقهای، سرمایه اجتماعی و امنیت ملی دارد. وقتی ادارات، ناکارآمد و بیهدف باشند، چرخهی توسعه قفل میشود و شکاف میان مردم و دولت عمیقتر خواهد شد.
🔻دکتر پزشکیان با این سخن کوتاه، در واقع آیینهای پیش روی ما گذاشت تا ببینیم چه بر سر نظام اداریمان آمده است. اصلاح ساختار، بازنگری مسیرهای جذب و بازگشت به اصل شایستهسالاری نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی برای آیندهی ایران است.
🔸همراه ما باشید در👇
پیام رسان ایتا :
@ostanepanjom
