داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی و عضو دوره چهارم شورای شهر کوزران
دوران چهار سالهای که به عنوان عضو دوره چهارم شورای شهر کوزران، از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ تجربه کردم، به نوعی پر از کسب تجارب ارزشمند و آموزنده بود. دورانی که همزمان با تغییرات سیاسی قابل توجه در کشور، از جمله پایان ریاست جمهوری محمود احمدینژاد و شروع ریاست جمهوری حسن روحانی و همچنین تشدید تحریمهای بینالمللی علیه ایران بود. این شرایط همچنین تأثیر زیادی بر کاهش اعتبارهای عمرانی گذاشت و وضعیت شهرداریها را با چالشهای جدی مواجه کرد.
شوراهای شهر به عنوان نهادهای محلی، نقش کلیدی در مدیریت و توسعه شهری ایفا میکنند. این نهادها بهعنوان پُل ارتباطی میان مردم و مسئولین، نیازها و مشکلات جامعه را شناسایی و برای حل آنها برنامهریزی میکنند. اما در شهرهای کوچک و کمدرآمد مانند کوزران، این چالشها عمیقتر و حساستر هستند. محدودیتهای مالی، کمبود منابع انسانی و زیرساختهای ناکافی، از جمله مشکلاتی هستند که شوراها در این مناطق با آنها مواجهاند. در شهری نظیر کوزران، تأمین منابع مالی برای پروژههای عمرانی و خدمات عمومی، به ویژه در شرایط اقتصادی ناهموار، از جمله دغدغههای اصلی بوده و هست.
کوزران سنجابی یکی از مناطقی است که مردمانش همیشه در تاریخ ایران درخشیدهاند. این دیار با تقدیم بیش از یکصد شهید به انقلاب اسلامی و حضور موثرِ همواره در میدانهای مختلف تاریخی از جمله جنگ هرات، مشروطیت، جنگهای جهانی و دوران دفاع مقدس، تاریخ ساز بوده است. من نیز با اشرافیت بر مقدس بودن خط در این آب و خاک، در این چهار سال تلاش کردم تا صدای این مردم مظلوم، محروم و قدرشناس را به گوش مسئولین استانی و کشوری برسانم و پیگیر مطالباتشان باشم.
هدف اصلی من در این دوران، حفظ سلامت مالی در مدیریت شهری و ایجاد شفافیت در فرآیندهای اداری بود. در این مسیر، هدفم خدمت ملموس به مردم و بهبود زیرساختهای شهری بود. از نگاه من، آینده کوزران در گرو توسعه زیرساختهای جادهای قرار داشت و برای این منظور، پیگیریهای زیادی برای احداث جاده کوزران به ثلاث باباجانی انجام دادم که با حمایت مدیران وقت خصوصاً فرماندار آن زمانِ ثلاث باباجانی(آقای حاج رستگار یوسفی، نماینده فعلی مردم اورامانات در مجلس شورای اسلامی) و از محل اعتبارات سفر رهبری موفق به عملی شدن آن شدیم.
همچنین در این مدت، سعی کردم از ظرفیتهای انسانی بومی منطقه استفاده کنم و با همکاری با ادارات و نهادهای مربوطه، به دنبال محرومیتزدایی از کوزران باشیم. از مهندس اصغر میرزایی، معاون وقت استاندار یاد میکنم که همواره در کنار ما بود و مشارکتهای شایانی به توسعه منطقه داشت.
شهروندان عزیز کوزرانی که به من اعتماد کردند و بنده را برای خدمت به خود انتخاب کردند، همواره در کانون توجه من بودند. در تلاش بودم تا صادق و امانتدار بمانم و در همه حال در کنارشان با اخلاق و سعهی صدر قرار گیرم. من به عنوان یک خدمتگزار، در خط مقدم جبهه خدمت بودم و هیچگاه نمیخواستم تصور کنند که در پی دستدرازی یا سوءاستفاده از اموال آنها هستم.
مردم کوزران نه تنها نجیب و شریف هستند، بلکه توقعاتشان نیز در مقایسه با بسیاری از شهرهای دیگر کمتر است. این ویژگی میتواند بهعنوان یک مزیت در راستای توسعه و پیشرفت لحاظ شود و به ما یادآوری میکند که باید در پی رضایت و رفاه آنها باشیم.
دوران چهار ساله شورا برای من یک تجربهی ارزشمند و آموزنده بود. این دوران نه تنها به من آموخت که چگونه با چالشها روبهرو شوم، بلکه به من نشان داد که دوستی، همدلی و کار گروهی میتواند به تنهایی بستر توسعهی منطقه را فراهم کند.
تجربههایی که از این دوران کسب کردم، در کنار حمایت و محبت مردمی که همیشه در کنارم بودند، به من کمک کرد تا در رویارویی با مشکلات، امید و انگیزه خود را حفظ کنم.
در نهایت، امید دارم کوزران با تکیه بر تاریخ غنیاش و با همدلی و همراهی مردمش، به سمت پیشرفت و توسعه پایدار حرکت کند. بیشک، همدلی و همافزایی ما میتواند نویدبخش آیندهای روشن برای این دیار باشد.
