▫️داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، گرایش فضای شهری
چند روزی است در حال گفتوگو و همنشینی با کاندیداهایی هستم که علاقهمند به ورود به عرصه شورای شهر کرمانشاه هستند؛ افرادی که خود را آماده میدانند تا سهمی در اداره و بهبود «شهر» داشته باشند. اما پیش از آنکه از برنامهها، رزومهها یا حتی طرحهای آنها بشنوم، پرسشی بنیادین ذهنم را درگیر کرده است: انگیزهی ورودشان به شورای شهر چیست؟
🔻در مواجهه با بسیاری از چهرهها، چند واقعیت مشترک دیده میشود؛ واقعیتهایی که جای تأمل جدی دارد:
▫️نخست، عدم شناخت کافی از خودِ شهر:
شناخت شهر چیزی فراتر از دانستنِ نام محلههاست. شهر یک موجود زنده است؛ با جمعیت، ساختار فضایی، بافت اجتماعی، سرانههای خدماتی، نظامِ معابر و شبکههای زیستی و کالبدی که هرکدام لایهای از هویت و نیازهای آن را شکل میدهد. بااینحال، هنوز برایم عجیب است که برخی کاندیداها، آمار ابتدایی شهر را نمیدانند؛ نه جمعیت را، نه مساحت را، نه تعداد محلهها را و نه حتی وضعیت معابر از خاکی و آسفالته گرفته تا پهنهبندی خدماتی.
▫️دوم، عدم آشنایی با وظایف و کارکردهای مدیریت شهری:
مدیریت شهر یک مسئولیت تشریفاتی یا نمایشی نیست. حوزهای است سخت، پیچیده و مبتنی بر اصول حقوقی، مالی، فضایی و اجتماعی. آگاهی از بودجه سالانه شهر، نحوه تأمین و هزینهکرد منابع، ظرفیت سرمایه انسانی شهرداری، امکانات عملیاتی و محدودیتهای ساختار که همه اینها حداقل دانشی است که هر فرد علاقهمند به این حوزه باید پیش از هر تصمیمی به آن مسلط باشد.
▫️سوم، تجربه نکردن میدان عمل:
شهر در کتابها معنا نمیشود؛ در میدان است که خود را نشان میدهد. کسی که خیابانهای اصلی و فرعی، گذرهای پرمسأله، معابر حاشیهای، نقاط گرهدار ترافیکی، فضاهای رها شده، کمبودهای خدماتی محلهمحور یا حتی کیفیت آسفالت را از نزدیک ندیده باشد، چگونه میتواند نسخهای برای اصلاح و ارتقای وضع موجود ارائه دهد؟
💢اما شاید مهمترین نکته، نوع انگیزههاست:
🔻پارلمان محلی شورای شهر نباید میدان قدرت باشد؛ میدان مسئولیت است. بار سنگینی دارد، آنقدر سنگین که نمیتوان انگیزه کاندید شدن را صرفاً با یک جمله از جنس «اصرار دیگران» توجیه کرد. این عرصه بیش از هر چیز نیازمند صداقت با خود است؛ اینکه آیا فرد واقعاً برای خدمت و بهبود شهر قدم میگذارد یا صرفاً مجذوب موقعیت و جایگاه است.
🔹پرسش ساده اما اساسی این است:
چند نفر پیش از طرح آرزوها و شعارهایشان، واقعاً از شهر اطلاعات پایه دارند؟
▫️چند نفر میدانند چند پارک داریم، سرانه فضای سبز چقدر است، شبکه خدمات عمومی در چه وضعی است یا شهرداری با چه بودجه و چه توان لجستیکی کار میکند؟
▫️چند نفر ساختار شهرداری را میشناسند؟
▫️چند نفر واقعاً شهر را نفس کشیدهاند؟
🔻شناخت شهر، شناخت میدان عمل و شناخت وظایف، پایههای هر نوع مسئولیتپذیری در حوزه مدیریت شهریو خصوصاً شورای شهر است.
هر چه انگیزهها واقعیتر و شناختها عمیقتر باشد، امید به بهبود شهر نیز واقعیتر خواهد بود.
💢 تنها مراجع رسمی انتشار مطالب «استان پنجم»:
وبسایت:
کانال ایتا:
https://eitaa.com/ostanepanjom
صفحه روبیکا:
rubika.ir/emamidavood63
