دکتر آزادبخت در ابتدای گفتگو با اشاره به اظهارات نماینده آمریکا در شورای امنیت، گفت: «اظهارات نماینده آمریکا در شورای امنیت میتواند تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار گرفته و تفسیر آن نیازمند در نظر گرفتن زمینههای سیاسی و تاریخی است. تهدیدها و اظهارات تند معمولاً بخشی از استراتژی دیپلماتیک و فشار سیاسی هستند که کشورها برای پیشبرد منافع خود به کار میگیرند.»
وی افزود: «در مورد سیاستهای واقعی آمریکا در قبال ایران، باید گفت که روابط بین این دو کشور پیچیده و متغیر است. اظهارات رسمی اغلب منعکسکننده مواضع فعلی دولت آمریکا است، اما سیاستهای واقعی ممکن است تحت تأثیر مذاکرات پشت پرده، منافع اقتصادی، و تحولات منطقهای قرار داشته باشد. همچنین، تجاوز وحشیانه اسرائیل به ایران و پاسخهای موشکی ایران نشاندهنده اوج این تقابل است که احتمالات تازهای در آینده روابط ایران و آمریکا مطرح میکند.»
دکتر آزادبخت در ادامه به تحلیل حقوقی این اظهارات پرداخت و گفت: «اظهارات نماینده آمریکا در نشست شورای امنیت در قبال تجاوز به حاکمیت سرزمینی ایران و حمله به تأسیسات هستهای، در چارچوب دکترین دفاع پیشگیرانه و منطق رئالیسم تهاجمی استوار است که فاقد هرگونه وجاهت حقوقی از منظر حقوق بینالملل و بویژه ماده ۵۱ منشور ملل متحد و بند ۴ ماده ۲ منشور است.»
وی تصریح کرد: «این نوع اظهارات، بیشتر نشاندهنده سیاستهای فشار و تهدید است و نمیتواند مبنای حقوقی قوی در نظام بینالملل داشته باشد. در مقابل، ایران باید با بهرهگیری از دیپلماسی فعال، گفتوگوهای سازنده و شفاف، و شفافسازی برنامههای هستهای خود، از تشدید تنشها جلوگیری کند.»
دکتر آزادبخت در بخش دیگری از صحبتهای خود، راهکارهای مقابله با تنشهای منطقهای و کاهش بحرانها را برشمرد و گفت: «ایران باید از کانالهای دیپلماتیک برای بیان نگرانیها و اهداف خود استفاده کند. مذاکرات مستقیم با کشورهای تأثیرگذار و اعضای جامعه بینالمللی میتواند به درک متقابل و یافتن راهحلهای صلحآمیز کمک کند.»
وی افزود: «واکنشهای ایران باید بر اساس گفتوگوی سازنده و احترام متقابل باشد. این امر شامل پرهیز از زبان تند و تهدیدآمیز و تمرکز بر مذاکره و یافتن راهحلهای مشترک است. همچنین، شفافیت در اقدامات و اهداف ایران میتواند به کاهش نگرانیهای بینالمللی کمک کند و اعتمادسازی کند.»
دکتر آزادبخت تاکید کرد: «در مواجهه با اظهارات تند، ایران میتواند با پاسخهای متعادل و منطقی، از تشدید تنشها جلوگیری کند. این امر مستلزم کنترل احساسات و ارائه پاسخهایی است که بر اساس واقعیتها و منافع ملی باشد. تقویت روابط منطقهای و همکاریهای چندجانبه با کشورهای همسایه و منطقهای نیز نقش مهمی در کاهش تنشها دارد.»
وی در ادامه به نقش سازمانهای بینالمللی اشاره کرد و گفت: «ایران باید از مشارکت جامعه بینالمللی و سازمانهای منطقهای برای حل اختلافات استقبال کند. این امر میتواند شامل دعوت از میانجیگری یا مشارکت در مذاکرات چندجانبه باشد. در نهایت، مدیریت تنشها نیازمند رویکردی متعادل، دیپلماتیک، و مبتنی بر احترام متقابل است.»
دکتر آزادبخت در بخش دیگری از صحبتهای خود، به حقانیت دفاع مشروع ایران اشاره کرد و گفت: «دفاع مشروع حق ذاتی دولت ایران در قبال تجاوز اسرائیل و ایالات متحده است. البته، اعمال این حق مستلزم دوراندیشی و استفاده از ظرفیتهای حقوقی، سیاسی، فرهنگی و رسانهای است تا صدای حقانیت ملت ایران در هیاهوی رسانهای و جنگ روایتها به گوش جهانیان برسد.»
ایشان بر اهمیت شفافیت، آموزش عمومی، و همکاریهای بینالمللی تأکید کرد و گفت: «برای جلوگیری از تداوم جنگ روانی و تبلیغات منفی، باید تلاشهای چندجانبه و رویکردهای مختلف در پیش گرفته شود. ارائه اطلاعات دقیق، آموزش مردم، و تقویت دیپلماسی فعال، راهکارهای کلیدی در این مسیر است.»
در پایان، دکتر فرید آزادبخت بر اهمیت رویکردهای دیپلماتیک، حقوقی، و فرهنگی در مواجهه با بحرانهای منطقهای تأکید کرد و گفت: «ایران باید با بهرهگیری از تمامی ظرفیتها و ابزارهای موجود، نقش فعال و مؤثری در کاهش تنشها و حفظ امنیت منطقه ایفا کند. این مهم تنها با همکاری و همبستگی ملی و بینالمللی امکانپذیر است.»
گفتگو: امید امامی
