▫️داود امامی، روزنامهنگار
در روزگاری نهچندان دور، خاموشی برق نشانه بحرانی ناگهانی بود؛ اتفاقی غیرمنتظره که همه را غافلگیر میکرد. اما حالا دیگر خاموشیها نهتنها غافلگیرکننده نیست، بلکه دقیقاً طبق جدول و برنامه انجام میشود! با اینهمه، دردسرهای آن همچنان پابرجاست، بلکه بیشتر هم شده است.
این روزها مردم در بسیاری از شهرها از جمله کرمانشاه، هر روز با دو نوبت قطعی برق مواجهاند. اگرچه اطلاعرسانی میشود، اما چه فرقی میکند که بدانیم کی برق نداریم، وقتی زندگی، کار، تحصیل و حتی درمان بیماران خانگی با وقفه و زحمت همراه است؟ همه اینها در کنار اُفت محسوس فشار آب در بسیاری از مناطق، وضعیتی فرساینده را برای شهروندان رقم زده است.
در این میان، انتظار عمومی آن است که دستکم، مدیرانِ شرکتهای خدماترسان، بهجای افزودن بر فشارهای اقتصادی، قدری از بار آن بکاهند. اما متأسفانه قبوض آب و برق نهتنها کاهش نیافته، بلکه در مواردی افزایش یافته و با رقمهای عجیب و نجومی، موجب تعجب و اعتراض شهروندان شده است.
مردم نه از بیآبی گلایه دارند، نه از بیبرقی؛ گلایهشان از بیتدبیریست. از اینکه در بحران، باز هم قربانی اول خودِ مردماند. نه تخفیفی، نه معافیتی، نه حتی یک تشکر ساده بابت صبر و همراهیشان.
در حالی که تابستان هنوز تمام نشده، بسیاری از خانوادهها زیر فشار گرما، بیآبی و قبضهای سنگین، تاب و توان خود را از دست میدهند. آیا وقت آن نرسیده که نهادهای مسئول، پاسخگو باشند؟ نه با وعده، بلکه با اقدام عملی؟
🔸همراه ما باشید در👇
پیام رسان ایتا :
@ostanepanjom
