▫️داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی
در روزهایی که منطقه غرب آسیا با التهاب و تنشهای فزاینده میان ایران و رژیم صهیونیستی مواجه است، مواضع اخیر کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در خصوص امکان بستن تنگه هرمز در واکنش به تجاوزات آشکار تلآویو، از اهمیت ویژهای برخوردار است. این موضع، نه صرفاً یک تهدید نظامی، بلکه نوعی پیام ژئوپلیتیکی هوشمندانه و بازدارنده است؛ پیامی که ریشه در واقعیتهای جغرافیایی و قدرت موقعیت ایران دارد.
تنگه هرمز، شاهرگ انرژی جهان، همان نقطهای است که روزانه میلیاردها دلار نفت از آن عبور میکند. رژیمهایی که امروز امنیت ایران را نشانه رفتهاند، حیات اقتصادی خود را مدیون این گذرگاه حیاتی هستند. اینجاست که سیاست ژئوپلیتیکی ایران، با تکیه بر قدرت موقعیت، معنا پیدا میکند: در جهانی که امنیت ایران نادیده گرفته شود، هیچ امنیت باثباتی در خلیج فارس تضمینشده نخواهد بود.
تجربههای گذشته و قدرت بازدارندگی ایران – از واکنشهای دقیق موشکی گرفته تا نمایش اقتدار در خلیج فارس – نشان داده که تهدیدات لفظی بدون پشتوانه نیستند. اگر تنگه هرمز بسته شود، تنها به این دلیل خواهد بود که جهان و دشمنان، منطق متقابل امنیت را نفهمیدهاند.
سیاست اعلامی ایران ساده است: اگر منافع ما تهدید شود، منافع طرف مقابل نیز بیپاسخ نخواهد ماند. این اصل نهتنها در تئوری، بلکه در عمل نیز قابل اجراست. ایران بهخوبی میداند که قدرت موقعیت خود را چگونه مدیریت کند؛ نه با هیجان، بلکه با محاسبه، نه برای جنگ، بلکه برای صلح با عزت.
در نهایت، پیشنهاد بستن تنگه هرمز، صرفاً یک واکنش احساسی یا رسانهای نیست. بلکه یک پیام استراتژیک به جامعه جهانی است: ایران تنها کشوری نیست که به انرژی نیاز دارد، بلکه کشوری است که مسیر انرژی جهانی از آن میگذرد و این یعنی مسئولیت، اقتدار و قدرت انتخاب در برابر تجاوز آشکار.
🔸همراه ما باشید در👇
پیام رسان ایتا :
@ostanepanjom
