داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی
یادم میآید در دوران ریاستجمهوریهای گذشته نظیر آقایان هاشمی، خاتمی و احمدینژاد، ورزشگاه بزرگ آزادی همواره میزبان استقبالهای پرشور مردم کرمانشاه بود. خیابانها مملو از جمعیت بود و شور و شوقی در دلها موج میزد، اما حالا با انتخاب سالنی کوچک مانند سالن شهید بهشتی برای استقبال از دکتر پزشکیان، رئیسجمهور مردمی، این سوال پیش میآید که چرا چنین تغییراتی رخ داده است؟ دکتر پزشکیان، انسانی متفاوت و از مکتب حضرت علی (ع) است. او به عنوان یک سیاستمدار متفاوت با تأکید بر ارتباط نزدیک با مردم و احترام به نیازهای آنان شناخته میشود.
دلایل کاهش استقبال و ارتباط مردم با مقامات، به عدم اعتماد به سیاستها و همچنین مشکلات اقتصادی سالهای اخیر بازمیگردد. اما بارزتر از همه، حس بیگانگی مردم با دولت و مدیران محلی است. در کرمانشاه، مدیران استانداری در دولتهای مختلف، به دلیل انحصارگری و عدم تنوع در انتخاب افراد، باعث ایجاد شکاف بین خود و جامعه شدهاند. این انحصارگری سبب شده است که بسیاری از نخبگان و فعالان اجتماعی احساس کنند که هیچ صدایی در تصمیمسازیها ندارند و این امر نیز مزید بر بیاعتمادی آنها به سیستم مدیریتی شده است.
اکنون زمان آن رسیده است که آقای پزشکیان با حذف پروتکلها و محدودیتهای ملاقات، به ناامیدیها و مشکلات مردم کرمانشاه توجه کند و بهجای برگزاری این مراسمهای نمایشی، به دلمشغولیهای واقعی مردم بپردازد. او باید بداند که برای برطرف کردن وضعیت به کُما رفته کرمانشاه، تنها با رفتن به میان مردم و برقراری گفتوگوهای صادقانه میتواند امید را به جامعه بازگرداند. در غیر این صورت، ادامه این روند فقط به بیاعتمادی عمیقتر مردم منجر خواهد شد. خواسته اصلی این است که آقای رئیسجمهور از دنیای اداری دور شود و با مردم رو در رو ملاقات کند، تا بتواند از چالشها و مشکلات واقعی آنها آگاه شود و دست به اقداماتی مؤثر بزند. در نهایت، با نگاه به این مشکلات و راهکارهای مناسب، میتوان به بهبود وضعیت کرمانشاه امیدوار بود و با راهبردهای عملی، اعتماد مردم را جلب کرد.