نامه‌ای سرگشاده خطاب به ریاست محترم قوه قضاییه؛ روایتی صادقانه از یک سال شنیدن دردهای پرسنل شورای حل اختلاف

داود امامی، روزنامه نگار کرمانشاهی طی نامه ای سرگشاده خطاب به ریاست قوه قضائیه در حمایت از پرسنل شورای حل اختلاف نوشت: هم‌اکنون که طرح ساماندهی نیروهای شرکتی آمده و در کنار این نیروها قرار شده نیروهایی نظیر نهضتی و حق‌التدریسی آموزش و پرورش و … قرار گیرند، شایسته است شورای حل اختلاف مظلوم نیز مشمول شوند.

جناب آقای اژه‌ای
ریاست محترم قوه قضاییه
با سلام و احترام

امروز می‌خواهم با شما کمی متفاوت صحبت کنم. نه از موضع گزارشگری رسمی، نه از پشت میز تحریریه و نه در قالب یک گزارش خشک. این بار، از جایگاه یک روزنامه‌نگار که یک سالِ تمام با چشم، گوش و جانش، دردهای یک قشر مظلوم را لمس کرده است.
🔻از اردیبهشت سال گذشته، توفیق آن را پیدا کردم که برای پرسنل زحمتکش شورای حل اختلاف قدمی بردارم؛ قشری که همیشه در سایه مانده‌اند، اما بار بزرگی را بر دوش می‌کشند. قشری که شاید کمتر دیده شده‌اند، اما بیشتر از بسیاری از ما نیازمند دستگیری و توجه‌اند.
🔹در این یک سال: از شهرهای کوچک تا کلان‌شهرها با کارکنان شورا صحبت کردم. روایت‌هایشان را شنیدم؛ روایت‌هایی بی‌حاشیه و مشترک، اما پر از حقیقت. با تعداد زیادی از نمایندگان مجلس نیز گفت‌وگو کردم و در نهایت کارزاری راه افتاد که ۳۲ هزار نفر از سراسر کشور آن را امضا کردند. هر امضا، صدای یک نفر بود. صدای یک مادر، یک پدر، یک جوان. صدای کسی که بیش از بیست سال در کنار مردم، برای سازش و آرام‌کردن دل‌ها زحمت کشیده؛ اما خودش هنوز بدون امنیت شغلی، بدون تکیه‌گاه حقوقی و بدون آینده روشن فعالیت می‌کند.
🔻جناب آقای اژه‌ای، من در این یک سال، هیچ اعتراضی از آن‌ها نشنیدم؛ حتی یکگ صدای بلند، حتی یک گلایه تند. تمام چیزی که شنیدم این جمله بود: «ما فقط می‌خواهیم دیده شویم و در طرح ساماندهی قرار گیریم.»
▫️این‌ها کسانی نیستند که توقعات عجیب داشته باشند. این‌ها کسانی‌اند که: ابلاغ رسمی دارند. ساعات اداری کامل را رعایت می‌کنند. مسئولیت‌های حساس اجتماعی و قضایی بر عهده دارند و در بحران‌ها، از جمله دوران جنگ تحمیلی سوم، بی‌ادعا و بی‌نام در میدان خدمت بودند ولی هنوز، در نگاه اداری، «افتخاری» محسوب می‌شوند؛ در حالی که خدمتشان هیچ شباهتی به کار افتخاری ندارد.
🔻جناب آقای اژه‌ای، من این سطور را نه برای فشار، نه برای جنجال، بلکه برای انصاف می‌نویسم. برای اینکه هزاران نفر از کارکنان شورای حل اختلاف، امروز چشم به سوی شما دوخته‌اند. از سر امید. از سر اعتماد.
💢 و حالا می‌خواهم فقط یک جمله بگویم:
اگر شما دستور دهید، این پرونده دو دهه‌ای بسته می‌شود. اگر دستور دهید، این نیروهای مظلوم پس از سال‌ها بلاتکلیفی، برای نخستین‌بار طعم آرامش شغلی را می‌چشند. اگر دستور دهید، نظام قضایی کشور یک قدم بزرگ به عدالت درونی و کارآمدی بیشتر نزدیک می‌شود.
🔻من به سهم خود فقط کاری را کردم که وظیفه یک روزنامه‌نگار است: شنیدن و روایت‌کردن.
🔹هم‌اکنون که طرح ساماندهی نیروهای شرکتی آمده و در کنار این نیروها قرار شده نیروهایی نظیر نهضتی و حق‌التدریسی آموزش و پرورش و … قرار گیرند، شایسته است شورای حل اختلاف مظلوم نیز مشمول شوند.

با تقدیم احترام و آرزوی طول عمر باعزت
داود امامی، روزنامه نگار کرمانشاهی
۸ اردیبهشت ۱۴۰۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *