کرمانشاه در مقطع گذار؛ فرصتی مغتنم برای بازآرایی مدیریت شهری

بر اساس قانون اساسی، شوراها یکی از ارکان تصمیم‌گیری محلی و نماد مردم‌سالاری در سطح شهرها هستند. اما میان «ایده شورا» و «عملکرد شوراها» گاه فاصله‌ای معنادار شکل می‌گیرد؛ فاصله‌ای که هزینه‌های آن مستقیماً متوجه شهر و شهروندان می‌شود. شورا زمانی کارآمد است که در جایگاه سیاست‌گذار و ناظر ظاهر شود، نه در مقام مداخله‌گر اجرایی یا میدان رقابت‌های سیاسی و فردی.

▫️ داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی(گرایش فضای شهری)

بیش از یک دهه حضور در بدنه شهرداری کرمانشاه و تجربه یک دوره عضویت در شورای اسلامی شهر، هرچند در شهری دیگر، این فرصت را به من داده است که هم از درونِ اجرا و هم از جایگاه سیاست‌گذاری محلی، سازوکار مدیریت شهری را لمس کنم. تجربه‌ای که امروز، در شرایط خاص کرمانشاه، بیش از هر زمان دیگری شایسته تأمل است.
🔻چند ماهی است که شهر کرمانشاه، شورای شهر ندارد و این نهاد منحل شده است. رخدادی که در نگاه نخست، باید به معنای خلأ تصمیم‌گیری و کُندی اداره شهر باشد. اما آنچه در عمل رخ داده، قابل توجه است: پرداخت منظم و حتی پیش از موعد حقوق کارکنان، کاهش تنش‌های مدیریتی، تسریع در فرآیندهای اداری و رضایت نسبی شهروندان از تداوم خدمات شهری.
🔹این وضعیت، پرسشی جدی را پیش روی ما می‌گذارد: آیا ساختار شورایی در شکل فعلی خود، الزاماً به کارآمدی مدیریت شهری منجر می‌شود؟
بر اساس قانون اساسی، شوراها یکی از ارکان تصمیم‌گیری محلی و نماد مردم‌سالاری در سطح شهرها هستند. اما میان «ایده شورا» و «عملکرد شوراها» گاه فاصله‌ای معنادار شکل می‌گیرد؛ فاصله‌ای که هزینه‌های آن مستقیماً متوجه شهر و شهروندان می‌شود. شورا زمانی کارآمد است که در جایگاه سیاست‌گذار و ناظر ظاهر شود، نه در مقام مداخله‌گر اجرایی یا میدان رقابت‌های سیاسی و فردی.
▫️در سال‌های گذشته، تجربه زیسته در شهرداری کرمانشاه نشان می‌داد که اختلافات درون‌شورایی، تغییرات مدیریتی، فشارهای بیرونی و تصمیمات بعضاً غیرتخصصی، روند اداره شهر را با گره‌های جدی مواجه می‌کرد. تأخیر در تصویب لوایح، کش‌وقوس‌های رسانه‌ای و بی‌ثباتی مدیریتی، مستقیماً بر ثبات مالی و اداری شهرداری اثر می‌گذاشت؛ به‌گونه‌ای که حتی پرداخت حقوق کارکنان نیز گاه با تأخیر همراه می‌شد.
امروز اما، ساختار اجرایی با تمرکز بیشتری عمل می‌کند. تصمیم‌گیری‌ها سریع‌تر است، تعارضات کمتر به بدنه سازمان منتقل می‌شود و ثبات نسبی، امکان برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت را فراهم کرده است. این واقعیت را نمی‌توان نادیده گرفت.
🔻در عین حال، این مقطع یک آزمون مهم برای مدیریت فعلی شهری کرمانشاه نیز هست. اکنون فرصتی فراهم شده تا مدیران اجرایی، فارغ از حواشی و تنش‌های گذشته، با تمرکز بر خدمت‌رسانی، کارنامه‌ای شفاف و ملموس ارائه دهند. این دوره می‌تواند زمانی باشد که مردم «طعم خدمت» را در بهبود نظم شهری، تسریع پروژه‌ها، ارتقای خدمات و پاسخگویی مستقیم لمس کنند. اگر این فرصت به درستی مدیریت شود، سرمایه اجتماعی شهر نیز تقویت خواهد شد.
🔻با این حال، هدف از طرح این موضوع، نفی اصل شورا نیست؛ بلکه دعوت به بازآرایی نقش‌ها و اصلاح کارکردهاست. شورا اگر به جایگاه واقعی خود، یعنی سیاست‌گذاری کلان، نظارت مؤثر، شفافیت‌طلبی و نمایندگی مطالبات عمومی بازگردد، می‌تواند مکمل توان اجرایی شهرداری باشد، نه مانع آن.
▫️اکنون کرمانشاه در یک مقطع گذار قرار دارد. تنها دو ماه تا برگزاری انتخابات شوراهای اسلامی باقی مانده است. این فاصله زمانی کوتاه، صرفاً یک تقویم انتخاباتی نیست؛ بلکه فرصتی برای بازنگری در شیوه انتخاب، مطالبه‌گری و مسئولیت‌پذیری شهروندان است.
نقش اصلی در تعیین سیاست‌گذاران بعدی شهر را مردم ایفا می‌کنند. ترکیب شورای آینده، بازتاب میزان دقت، حساسیت و مشارکت جامعه خواهد بود. بی‌تفاوتی در برابر این انتخاب، می‌تواند به تکرار چرخه‌های پرهزینه گذشته بینجامد؛ مشارکت آگاهانه اما می‌تواند آغازگر فصلی تازه در حکمرانی محلی باشد.
💢از منظر جغرافیای سیاسی شهری، هر شهر یک شبکه قدرت محلی است؛ مجموعه‌ای از کنشگران رسمی و غیررسمی که بر منابع و مسیر توسعه اثر می‌گذارند. اگر این شبکه بر پایه تخصص، ثبات و مسئولیت‌پذیری شکل نگیرد، شهر ناگزیر هزینه بی‌ثباتی را خواهد پرداخت.
🔻کرمانشاه امروز، نه در غیاب شورا، بلکه در آستانه بازآرایی مدیریت شهری قرار دارد؛ مقطعی که هم برای مدیران اجرایی فرصت خدمت است و هم برای مردم فرصت انتخاب. آینده شهر، بیش از هر زمان دیگر، در گرو همدلی نهادی، تخصص‌گرایی و مشارکت مسئولانه شهروندان خواهد بود.

داود امامی ۲۷ بهمن ۱۴۰۴

🔸 همراه ما باشید در 👇
پیام‌رسان ایتا:
@ostanepanjom

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *