ثریا ملکی
در شرایطی که استان کرمانشاه با مجموعه ای از مسائل اقتصادی،فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی مواجه است پدیده ای کمتر دیده شده اما اثرگذار، بطور جدی امنیت روانی جامعه را تهدید می کند، گسترش شایعه و پیش گرفتن آن از خبر رسمی است یا به عبارتی گسترش شایعه که توسط فیک نیوزهایی که اغلب پیش از خبر رسمی به افکار عمومی میرسند.
کافی است نگاهی به شبکه های اجتماعی بیندازیم ، یک پیام صوتی بی نام ، یک عکس بدون منبع و یا یک جمله مبهم مانند (میگن قراره…) با (شنیدم که…) همین چند کلمه کافی است تا خبر پیش از آنکه فرصت تایید یا تکذیب پیدا کند مسیر خود را در ذهن مردم باز کند و تبدیل به اضطراب جعلی شود.
کرمانشاه بعنوان استانی که تجربه های متعددی از بحرانهای طبیعی و فشار های اقتصادی را پشت سر گذاشته است بطور طبیعی حساسیت بالاتری نسبت به اخبار نگران کننده دارد این حساسیت گرچه ریشه در تجربه زیسته مردم دارد اما در نبود اطلاع رسانی سریع و شفاف، بستری مناسب برای رشد شایعات فراهم می کند، مساله زمانی پیچیده تر می شود که واکنش منابع رسمی با تآخیر همراه است یا در بیشتر مواقع غیر شفاف بیان می شود در چنین شرایطی نه تنها شایعه جای خبر را می گیرد بلکه اعتماد عمومی نسبت به منابع رسمی از بین می رود و در نتیجه جامعه به خبر درست هم با تردید نگاه می کند.
البته جامعه نیز سهمی دراین چرخه دارد بازنشر هرخبر تایید نشده حتی با نیت آگاه سازی می تواند به گسترش نگرانی عمومی دامن زند، ارتقای سواد رسانه ای و حساسیت نسبت به منبع خبر ضرورتی است که دیگر نمی توان آن را نادیده گرفت.
در این میان نقش رسانه های حرفه ای و جریان اصلی اطلاع رسانی، بیش از گذشته اهمیت پیدا می کند، رسانه ای که بتواند سریع، دقیق و شفاع اطلاع رسانی کند، مرجعیت خبری را از فیک نیوزها باز پس می گیرد، در کنار آن نهادهای مسوول نیز باید بپذیرند که سکوت خبری یا اطلاع رسانی حداقلی، عملا به تقویت میدان شایعه و اخبار جعلی منجر می شود.
در پایان باید بگوییم کرمانشاه امروز بیش از هر زمان دیگری به آرامش روانی نیاز دارد آرامشی که نه با پنهانکاری به دست آید و نه با شایعه سازی، تنها راه آن شفافیت، مسوولیت پذیری رسانه ای و اعتماد سازی دوباره میان مردم و منابع رسمی خبر است، تا وقتی شایعه جلوتر از خبر حرکت می کند حقیقت همیشه چند قدم عقب تر خواهد ماند.
ثریا ملکی