اعتراض معیشتی، واقعیتی که باید جدی گرفت

▫️داود امامی، روزنامه نگار

به‌عنوان یک شهروند، وقتی در کوچه و بازار قدم می‌زنم و پای صحبت مردم می‌نشینم، نمی توان انکار کرد که زندگی برای بسیاری از هم‌وطنان دشوارتر از گذشته شده است.
🔻کارگر، کاسب، کارمند و حتی بازنشسته؛ اغلب از یک چیز مشترک می‌گویند: اینکه دخل و خرج دیگر با هم نمی‌خواند.
🔹بارها شنیده‌ام که مردم نه از نداشتن امکانات لوکس، بلکه از ناتوانی در تأمین نیازهای اولیه گلایه دارند؛ از اجاره‌خانه و هزینه‌های درمان گرفته تا آموزش فرزندان و سفره‌ای که هر روز کوچک‌تر می‌شود. این‌ها شعار نیست، روایت روزمره زندگی مردم است.
▫️در روزهای اخیر و همزمان با افزایش فشارهای معیشتی، شاهد بروز تجمع‌ها و اعتراض‌هایی مسالمت آمیز در برخی شهرهای کشور بوده‌ایم؛ اعتراض‌هایی که محور اصلی آن نه سیاست، بلکه گرانی، کاهش قدرت خرید و دغدغه تأمین زندگی روزمره است.
واقعیت این است که گرانی دیگر یک واژه آماری نیست؛ به تجربه زیسته مردم تبدیل شده است.
🔻وقتی هزینه‌های خوراک، مسکن، درمان و آموزش با درآمدها همخوانی ندارد، طبیعی است که جامعه واکنش نشان دهد. این واکنش، بیش از آنکه نشانه تقابل باشد، پیامِ درد است؛ پیامی که اگر به‌درستی شنیده شود، می‌تواند به اصلاح، آرامش و تصمیم‌های عقلانی منجر شود.
▫️از سوی دیگر، واکنش‌های رسمی اخیر مبنی بر شنیدن مطالبات مردم و تأکید بر گفت‌وگو، نشان می‌دهد که دولت به حساسیت شرایط واقف است. این رویکرد، اگر با تصمیم‌های عملی، شفافیت اقتصادی و ترمیم اعتماد عمومی همراه شود، می‌تواند به فرصتی برای عبور کم‌هزینه از این شرایط تبدیل گردد.
🔹امروز بیش از هر زمان دیگری، کشور به همدلی اجتماعی و عقلانیت مدیریتی نیاز دارد. مردم انتظار معجزه ندارند؛ انتظار صداقت، برنامه‌ریزی و اثر ملموس تصمیم‌ها در زندگی روزمره‌شان را دارند. در مقابل، آرامش و ثبات جامعه نیز در گروی همین شنیده‌شدن و پاسخ‌گویی مسئولانه است.