صدای خاموش مردمی که برق ندارند، اما درد دارند

مردم ما صبوری کرده‌اند. همراهی کرده‌اند. برق ندارند، آب کم‌فشار دارند، اما هنوز در کنار دولت ایستاده‌اند. اما آنچه این روزها بیش از همه مردم را می‌آزارد، نه خاموشی برق است، نه کاهش فشار آب؛ بلکه خاموشی گوش مسئولان و کم‌فشاری در عمل آن‌هاست.

▫️داود امامی، روزنامه نگار

در واکنش به یادداشت قبلی‌ام درباره خاموشی‌های برق و فشار مضاعف بر مردم، پیامی دریافت کردم که به‌راستی دل هر انسان منصفی را به درد می‌آورد: «آقای امامی، پدر من با دیابت، کم‌خونی، پوکی استخوان و سن نزدیک به ۷۰ سال، بیمار دیالیزی‌ست. سه روز در هفته دیالیز می‌شود. بعد از هر جلسه با چند کیلو کاهش وزن، بی‌رمق به خانه برمی‌گردد. خانه ما ۳۵ پله دارد و در نبود آسانسور و به خاطر قطعی برق، ناچار است از پله‌ها بالا بیاید. وقتی به اتاق می‌رسد، از شدت خستگی تا ساعت‌ها حتی نمی‌تواند حرف بزند… این دردها را باید به چه کسی گفت؟»
🔹خاموشی برق برای برخی تنها اختلال در کار و آسایش روزمره است، اما برای کسانی مثل این پدر، تبدیل به شکنجه‌ای خاموش شده است؛ شکنجه‌ای قانونی، با اطلاع قبلی، اما بی‌تدبیر و بی‌رحم.
🔹مردم ما صبوری کرده‌اند. همراهی کرده‌اند. برق ندارند، آب کم‌فشار دارند، اما هنوز در کنار دولت ایستاده‌اند. اما آنچه این روزها بیش از همه مردم را می‌آزارد، نه خاموشی برق است، نه کاهش فشار آب؛ بلکه خاموشی گوش مسئولان و کم‌فشاری در عمل آن‌هاست.
🔹در ادامه پیشنهادهایی برای مسئولان و نهادهای ذی‌ربط تقدیم می نمایم:
1. ایجاد لیست بیماران خاص برای جلوگیری از قطع برق:
خانواده‌هایی که بیمار دیالیزی، تنفسی یا سالمند وابسته به تجهیزات پزشکی دارند، باید در سامانه شرکت برق ثبت شوند و خاموشی برای آن‌ها در اولویت حذف باشد.
2. ارائه تسهیلات نصب برق اضطراری خانگی:
وزارت بهداشت و نهادهایی مانند بهزیستی می‌توانند با کمک بلاعوض یا وام بدون بهره، زمینه نصب باتری‌های پشتیبان خانگی را برای این خانواده‌ها فراهم کنند.
3. اصلاح ساختار دسترسی در منازل فاقد آسانسور:
مسئولان زیربط می‌توانند برای خانواده‌های دارای بیمار یا سالمند، در نوسازی و نصب آسانسور، یارانه ویژه یا وام کم‌بهره در نظر بگیرند.
4. ایجاد مراکز استراحت پس از دیالیز در بیمارستان‌ها:
برخی بیماران نیاز به چند ساعت ریکاوری پس از دیالیز دارند. می‌توان با ایجاد فضایی کوچک اما مجهز در مراکز درمانی، شرایط را برای استراحت آن‌ها فراهم کرد.
5. اطلاع‌رسانی دقیق و اختصاصی برای بیماران نیازمند برنامه‌ریزی:
ارسال پیامک یا تماس تلفنی مخصوص خانواده‌های ثبت‌شده می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا تدبیر لازم را برای زمان خاموشی بیندیشند.
🔹این پیشنهادها نه هزینه‌بر است و نه غیرممکن؛ تنها نیازمند اندکی اراده و انسان‌دوستی است. بیایید صدای آن‌هایی باشیم که در خاموشی، ناله می‌کنند اما دیده نمی‌شوند. صدای آن پدری که دیالیز می‌شود، از پله‌ها بالا می‌آید، به اتاقش می‌رسد و حتی دیگر توان سخن گفتن ندارد…

🔸همراه ما باشید در👇

پیام رسان ایتا :
  @ostanepanjom

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *