▫️داود امامی، روزنامه نگار
در یکی از گروههای رسانهای، روایتی تلخ منتشر شد؛ مربوط به دانشآموزی یتیم، ساکن کیهانشهر کرمانشاه، که برای ثبتنام در یک مدرسه دولتی در ناحیه ۲، با درخواست وجه نقد ۳ میلیونی کمک به مدرسه از سوی مدیر آموزشگاه مواجه شده است. این نوجوان، بارها با صداقت، وضعیت خود را شرح داده: پدر و مادر ندارد، تحت پوشش هیچ نهادی نیست و حتی برای تهیه لباس مدرسه از دیگران کمک گرفته. اما ظاهراً مدیر محترم مدرسه، ترجیح داده صدای این فقر و التماس را نشنود.
این ماجرا یک قصه شخصی نیست؛ آینهای از واقعیتی تلخ و تکرارشونده در ساختار آموزش ماست. جایی که اصل ۳۰ قانون اساسی، صراحتاً بر آموزش رایگان در مدارس دولتی تأکید دارد، اما در عمل، گاه هزینههایی مطالبه میشود که خانوادههای ضعیف را از تحصیل بازمیدارد. بر اساس مقررات رسمی وزارت آموزشوپرورش، دریافت هرگونه وجه هنگام ثبتنام، تخلف است؛ کمکهای مردمی تنها پس از ثبتنام و آن هم به صورت داوطلبانه مجاز است.
اما وقتی این ضوابط نادیده گرفته میشود، اولین قربانیان، کودکان بیپناهاند؛ کودکانی که بهجای حضور در کلاس، با بغضی فروخورده پشت در مدرسه میمانند.
سؤال روشن است: چند کودک دیگر، در سکوت ما بهدلیل ناتوانی مالی، از تحصیل بازماندهاند؟ و مسئولیت این زخم، بر دوش کیست؟
اکنون، آموزشوپرورش ناحیه ۲ و اداره کل استان کرمانشاه، موظفاند بیدرنگ به این گزارش رسیدگی کرده، شرایط ثبتنام دانشآموز را فراهم و با فرد خاطی برخورد کنند.
مدرسه نباید دروازهای باشد که با پول باز میشود؛ مدرسه، باید پناه همه کودکان باشد، بهویژه آنها که چیزی جز آرزو در کولهپشتیشان ندارند.
🔸همراه ما باشید در👇
پیام رسان ایتا :
@ostanepanjom
