▫️ داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی
مراسم باشکوه و تاریخی تشییع شهدای جنگ ۱۲ روزه، یک اتفاق صرفاً آیینی نبود؛ این یک واقعه راهبردی بود که از سطح خیابانهای تهران تا قلب معادلات منطقهای و رسانهای بازتاب یافت.
میلیونها ایرانی، زن و مرد، پیر و جوان، زیر آفتاب تابستان، برای وداع با قهرمانانی آمدند که نه فقط جان باختگان یک درگیری بودند، بلکه نمادهای زندهای از عزت، دانش، ایثار و مظلومیت ملتی در برابر تجاوز و ترور بودند.
ایران دوباره یکصدا شد، اینبار نه برای انتخابات یا مطالبه اقتصادی، بلکه برای پاسداشت خون پاکی که یادآور دفاع مقدس، غیرت دینی و غرور ملی بود.
نکته مهم، تنوع شهدایی بود که بدرقه شدند؛ فرماندهان ارشد، دانشمندان هستهای، مادران، کودکان و شهروندانی عادی.
این تنوع، مفهوم «شهید» را از میدان نبرد به متن جامعه کشاند؛ از خاکریز به خانه؛ از لباس رزم به روپوش آزمایشگاه و از خط مقدم به کوچههای بمبارانشده.
این حضور میلیونی، فارغ از جناحها و اختلافات، نشان داد که ایران هنوز میتواند در بزنگاههای حیاتی، خود را بازیابد و به میدان بیاید. این ملت، هنوز به ارزشهایی چون مقاومت، کرامت و استقلال ایمان دارد و این ایمان، همان چیزیست که هیچ سلاحی توان نابود کردنش را ندارد.
تشییع شهدای جنگ ۱۲ روزه، پیام مهمی برای بازیگران منطقهای و فرامنطقهای نیز داشت:
🔹 اگر به دنبال شکاف میان ملت و نظام بودید، شکست خوردید.
🔹 اگر تصور کردید ترور و حمله، مردم را به سکوت وا میدارد، اشتباه کردید.
🔹 و اگر امید داشتید ایران در خود فروبپاشد، باید بپذیرید که هنوز زندهترین کشور خاورمیانهایم.
وقتی ملت به میدان میآید، همه چیز عوض میشود؛ سیاست، رسانه، معادلات نظامی و حتی تصویر ایران در ذهن جهانیان.
باشد که قدر این میدان آمدن را بدانیم؛
و وارثان شایستهای برای قهرمانانی باشیم که بیصدا، اما با صداقت، جان خود را فدای ایران کردند.
🔸همراه ما باشید در👇
پیام رسان ایتا :
@ostanepanjom
