مطلبی بر یادداشت مدیرمسئول پایگاه خبری استان پنجم در خصوص نحوه انتصاب رئوسای دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی؛
نگارنده : سروش ایازی
قبل از اینکه سمند سرکش سخن را به جولان در بیاورم مکررا برای شاید چند دهمین بار می بایست معروض دارم که بر اساس قانون نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران خواسته خودم را مبنی بر رسانه ای کردن برنامه ۷۰ صفحه ای دکتر سروش تکرار می کنم
در ابتدا باید از آقای داود امامی بهخاطر نقد دلسوزانه و روشنگری که در خصوص نحوه تعیین رؤسای دانشکدهها در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مطرح کردهاند، تشکر کنیم. ایشان با بررسی دقیق و تحلیل عمیق به مسائل کلیدی پرداخته و نگرانیهای جدی را بیان کردهاند که باید به طور جدی مورد توجه قرار گیرد.
با این حال، در تکمیل صحبتهای ایشان میتوان به چند نکته اشاره کرد: اول، نگرانیهایی که آقای امامی مطرح کردهاند، ممکن است در برخی موارد به واقعیت نزدیک باشد، اما باید توجه داشت که تمامی اعضای هیئت علمی غیربومی به یک شکل عمل نمیکنند و برخی از آنها ممکن است به پیشرفت دانشگاه کمک کنند. دوم، در حالی که تأکید بر شفافیت در انتخاب رؤسای دانشکدهها ضروری است، این شفافیت فقط به اعلام زمان انتخابات محدود نمیشود و نیاز به فرآیندهای مشخص و معین دارد سوم، لازم است در کنار توجه به نخبگان بومی، به این نکته هم پرداخته شود که برخی از گزینههای غیربومی نیز میتوانند به ارتقای سطح علمی دانشگاه کمک کنند و در نظر اینجانب اقای دکتر سروش می بایست انتخاب روسای دانشگاه ها را نه به انتخابات بلکه با قوه مدیریتی خود بر مبنای شایسته سالاری پیگیری کند و ایشان می توانند از همه مشورت بگیرند ولی نمی بایست نقش خود را در فرایند تصمیم گیری کمرنگ کنند و به دموکراسی محض انتخاباتی بسپارند.
اقای امامی در متن زیبنده خود به نکات ارزشمندی دیگری نیز اشاره کردند که ده مورد آن را با هم تحلیل میکنیم
1. **شایستهسالاری**:
آقای امامی تأکید دارند که انتخاب رؤسای دانشکدهها باید بر اساس شایستهسالاری باشد. این نکته بسیار حیاتی است زیرا شایستهسالاری به معنای انتخاب افرادی با مهارتها، تجربیات و تواناییهای لازم برای مدیریت و رهبری است. در دانشگاهها، این شایستگی میتواند شامل تواناییهای علمی، مدیریتی و ارتباطی باشد. انتخاب افراد شایسته نه تنها به ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش کمک میکند، بلکه میتواند انگیزه و روحیه مثبت در میان اعضای هیئت علمی و دانشجویان ایجاد کند.
2. **تعلق دانشگاه به مردم**:
تأکید بر این نکته که دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه متعلق به مردم این استان است، به اهمیت مسئولیت اجتماعی دانشگاه اشاره دارد. دانشگاهها باید به نیازها و خواستههای جامعه پاسخ دهند و در جهت ارتقای سطح علمی و فرهنگی آن تلاش کنند. این ارتباط نزدیک با جامعه باعث میشود که دانشگاه به عنوان یک نهاد اجتماعی معتبر شناخته شود و مشارکت مردم در فرآیندهای آن افزایش یابد.
3. **جلوگیری از لابیگری**:
آقای امامی به ضرورت جلوگیری از تأثیر لابیهای غیربومی اشاره کردهاند. لابیگری میتواند به فرآیند انتخاب آسیب برساند و منجر به انتخاب افرادی شود که ممکن است در راستای منافع گروهی خاص عمل کنند. این امر میتواند به تضعیف استقلال دانشگاه و از بین رفتن انگیزههای علمی در میان اعضای هیئت علمی منجر شود. بنابراین، شفافیت و عدالت در فرآیند انتخاب ضروری است.
4. **نگرانی از کنار گذاشتن بومیها**:
ایشان به احتمال کنار گذاشتن نیروهای شایسته و بومی بهخاطر نفوذ غیربومیها اشاره کردهاند. این نگرانی نشاندهنده اهمیت شناخت و بهرهگیری از ظرفیتهای محلی است. نادیده گرفتن نخبگان بومی میتواند به کاهش انگیزه و احساس بیاعتمادی در میان اساتید و دانشجویان بومی منجر شود و در نتیجه، دانشگاه از پتانسیلهای خود محروم خواهد ماند.
5. **وجود نخبگان بومی**:
آقای امامی بر این نکته تأکید دارند که کرمانشاه سرشار از نخبگان علمی است که باید مورد توجه قرار گیرند. این امر به معنای توجه به استعدادهای محلی و شناسایی افرادی است که میتوانند به پیشرفت دانشگاه کمک کنند. بهرهگیری از نخبگان بومی میتواند به ایجاد حس تعلق و هویت در دانشگاه کمک کند و در عین حال، به تقویت ارتباطات علمی و پژوهشی میان دانشگاه و جامعه محلی منجر شود.
6. **استقلال مدیریتی**:
ایشان بر لزوم استقلال مدیریتی رؤسای دانشکدهها تأکید دارند. استقلال مدیریتی به معنای توانایی تصمیمگیری بدون تأثیرات خارجی است. این استقلال به رؤسای دانشکدهها اجازه میدهد تا در راستای منافع علمی و آموزشی دانشگاه عمل کنند و تصمیمات مؤثری را اتخاذ نمایند. در غیر این صورت، ممکن است منافع شخصی یا گروهی بر تصمیمات تأثیر بگذارد و کیفیت آموزش و پژوهش را تحت تأثیر قرار دهد.
7. **کیفیت آموزش و پژوهش**:
اشاره آقای امامی به تأثیر منفی لابیگری بر کیفیت آموزش و پژوهش نشاندهنده نگرانی از آینده علمی دانشگاه است. کیفیت آموزش و پژوهش به طور مستقیم به انتخابهای مدیریتی وابسته است. اگر رؤسای دانشکدهها تحت تأثیر لابیها قرار گیرند، ممکن است تصمیماتی اتخاذ کنند که به جای ارتقای کیفیت، منجر به کاهش آن شود. این امر میتواند عواقب جدی برای آینده دانشگاه و دانشجویان داشته باشد.
8. **شفافیت در روند انتخاب**:
ضرورت شفافیت در فرآیند انتخاب رؤسای دانشکدهها یکی از نکات کلیدی است که آقای امامی به آن اشاره کردهاند. شفافیت میتواند به ایجاد اعتماد میان اعضای هیئت علمی و دانشجویان منجر شود و اطمینان حاصل کند که انتخابها بر اساس معیارهای عادلانه و علمی انجام میشود. این شفافیت نه تنها به اعتبار دانشگاه کمک میکند، بلکه باعث میشود که اعضای دانشگاه احساس کنند در فرآیند تصمیمگیری مشارکت دارند.
9. **ضرورت برنامهریزی جامع**:
آقای امامی به لزوم وجود برنامههای مدون برای پیشرفت دانشگاه اشاره کردهاند. برنامهریزی جامع میتواند به ایجاد یک چشمانداز واحد و هماهنگی در فعالیتهای دانشگاه منجر شود. این برنامهها باید شامل اهداف کوتاهمدت و بلندمدت، ارزیابی عملکرد و راهکارهای عملی برای دستیابی به این اهداف باشد. وجود برنامههای مدون همچنین میتواند به افزایش کارایی و بهبود فرآیندها کمک کند.
10. **تقویت اعتماد**:
آقای امامی بر اهمیت ایجاد اعتماد میان اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه تأکید کردهاند. اعتماد به عنوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت هر سازمان، به تقویت همکاری و مشارکت بین اعضا کمک میکند. وقتی که اعضای هیئت علمی و کارکنان احساس کنند که نظرات آنها مورد توجه قرار میگیرد و در فرآیندهای تصمیمگیری مشارکت دارند، انگیزه و تعهد آنها افزایش مییابد.
نقد آقای امامی بهعنوان یک اقدام مثبت میتواند به ایجاد تغییرات مؤثر و بهبود کیفیت آموزشی و پژوهشی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه کمک کند. با توجه به این نکات، لازم است که مسئولان دانشگاه به این موارد توجه کنند و فرآیند انتخاب رؤسای دانشکدهها را بهگونهای طراحی کنند که منافع دانشگاه و جامعه علمی کرمانشاه بهخوبی تأمین شود.
آقای امامی در سخنان خود با دقت به چالشهای موجود در روند انتخاب رؤسای دانشکدهها پرداخته و ضرورت توجه به شایستهسالاری و جلوگیری از نفوذ لابیها را مطرح کرده است. این نکات نشاندهنده آگاهی ایشان از وضعیت کنونی دانشگاه و دغدغههای اساتید و دانشجویان است. تأکید بر شایستهسالاری و استقلال مدیریتی بسیار مهم است؛ زیرا انتخاب افرادی که تواناییهای لازم را دارند و میتوانند بهطور مستقل تصمیمگیری کنند، به ارتقای کیفیت دانشگاه کمک خواهد کرد.
آقای امامی بهدرستی بیان کردهاند که تأثیر منفی لابیگری بر کیفیت آموزش و پژوهش دانشگاه میتواند عواقب جدی به همراه داشته باشد. وقتی که رؤسای دانشکدهها تحت تأثیر لابیها قرار بگیرند، نمیتوانند بهطور مؤثر و مستقل تصمیمگیری کنند و این امر به تضعیف مدیریت علمی منجر خواهد شد. همچنین، نکته حائز اهمیت این است که کرمانشاه بهعنوان یک استان غنی از نخبگان علمی، باید از این پتانسیل بهخوبی استفاده کند. نادیده گرفتن نیروهای بومی میتواند به کاهش انگیزه و بیاعتمادی در میان اعضای هیئت علمی و دانشجویان منجر شود.
در نهایت، نقد آقای امامی بهعنوان یک اقدام مثبت میتواند به ایجاد تغییرات مؤثر و بهبود کیفیت آموزشی و پژوهشی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه کمک کند. امیدواریم با توجه به نظرات ایشان و دیگر دلسوزان دانشگاه، فرآیند انتخاب رؤسای دانشکدهها بهگونهای پیش رود که منافع دانشگاه و جامعه علمی کرمانشاه بهخوبی تأمین شود.
