▫️داود امامی، روزنامهنگار
در روزهای اخیر، تعطیلیهای مکرر مهدهای کودک و پیشدبستانیها به دغدغهای جدی برای خانوادهها، بهویژه والدین شاغل، تبدیل شده است.
🔻اگرچه تصمیم ستادهای تخصصی برای حفظ سلامت کودکان و کاهش شیوع آنفلوانزا قابل احترام است، اما بسیاری از والدین شاغل امروز میان دو گزینه دشوار گیر کردهاند: از یک سو مهدها مجبور به تعطیلی هستند و حتی تهدید به پلمب در صورت فعالیت وجود دارد. از سوی دیگر، والدین امکان نگهداری فرزند در خانه یا محل کار را ندارند، مسألهای که باعث تنش در محیط کار، کاهش بهرهوری و فشار روحی خانوادهها میشود.
🔻مادران و پدرانی که شیفت ثابت یا کار اداری دارند با چالشی جدی روبهرو هستند. دورکاری نیز در بسیاری از مشاغل ممکن نیست یا با محدودیتهای اداری همراه است. حتی والدینی که شغل آزاد دارند یا در مراکز درمانی و داروخانهها مشغولند، با مشکلات عملی نگهداری کودکان مواجهاند. ادامه این وضعیت بدون راهکار جایگزین، میتواند به بینظمی شغلی، غیبتهای ناخواسته و نارضایتی گسترده والدین منجر شود.
🔹به نظر میرسد وقت آن رسیده که دستگاههای مسئول یک مدل منسجم و پایدار تصمیمگیری ارائه کنند؛ مدلی که هم سلامت کودکان را تضمین کند و هم فشار مضاعف بر والدین ایجاد نکند. راهکارهایی مانند محدودیت سنی در تعطیلیها، اعمال پروتکلهای ویژه برای مهدها بهجای تعطیلی کامل، ایجاد امکان دورکاری واقعی یا باز کردن مهدهای منتخب با ظرفیت محدود، قابل بررسی است.
💢تعطیلی باید آخرین راهحل باشد، نه اولین واکنش؛ زیرا سلامت اجتماعی خانوادهها بخشی از سلامت عمومی جامعه است.
کسی مخالف اصل حفاظت از سلامت کودکان نیست. بحث اینجاست که یک تصمیم درست باید همه ابعاد را ببیند.
تعطیلی مدارس میتواند ضرورت داشته باشد، اما تعطیلی مهدهای کودک بدون ارائه هیچ راهکار جایگزین برای والدین شاغل، خود به یک بحران تازه تبدیل شده است.
قطعاً ستاد بحران همچنانکه به فکر قطع زنجیره آنفلوآنزا بوده، لازم است به همان اندازه برای جلوگیری از اختلال شغلی، فشار روحی خانوادهها و مشکلات والدین شاغل نیز برنامه مشخص ارائه کند.
این نقد، علیه تصمیم نیست. درخواست برای تصمیم بهتر، کاملتر و منطبق با واقعیت زندگی مردم است.
اطمینان دارم آقای استاندار با تدبیر خود میتوانند این بخش مغفولمانده را نیز مورد توجه قرار دهند.
🔸 همراه ما باشید در 👇
پیامرسان ایتا:
@ostanepanjom
