از واژه تا واقعیت؛ نگاهی به نگاه انسانی مدیرکل بهزیستی کرمانشاه

در کرمانشاه، در زبان کُردی، برای کهنسالان واژه‌هایی سرشار از احترام به‌کار می‌رود. در زبان کُردی، به مرد سالخورده نمی‌گویند پیرمرد، بلکه ریش‌چرمو می‌گویند. یعنی ریش‌سفید، انسانی خردمند و باتجربه و به زن سالخورده نیز نمی‌گویند پیرزن، بلکه کی‌وانو می‌گویند. یعنی کدبانو، زن کامل و بانویی محترم.
این ظرافت زبانی در فرهنگ کُردی نشان می‌دهد که احترام به بزرگان، نه یک شعار، بلکه ریشه در واژه‌ها و جان مردم این دیار دارد.

▫️ داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی

گاهی یک جمله، از هزاران برنامه اثرگذارتر است. چون از دلِ انسان برخاسته و به دل جامعه می‌نشیند. سخن اخیر دکتر شهبازی، مدیرکل بهزیستی استان کرمانشاه به مناسبت هفته سالمند و در جمع شهروندان ارشد استان، از همین جنس بود. آن‌جا که گفت: «در جمع شهروندان ارشد کرمانشاه، باید آرام‌آرام واژه‌ی شهروند ارشد را جایگزین شهروند سالمند کنیم؛ زیرا واژه‌ی سالمند بار معنایی منفی دارد، اما شهروند ارشد مفهومی مثبت و احترام‌آمیز است.»

این جمله شاید در ظاهر تنها یک پیشنهاد زبانی به‌نظر برسد، اما در عمق خود، ریشه در نوع نگاه دکتر شهبازی به انسان، کرامت و احترام اجتماعی دارد. او به‌درستی دریافته است که تغییر واژه‌ها، گام نخست در تغییر نگاه‌هاست. وقتی به‌جای «سالمند» از «شهروند ارشد» سخن می‌گوییم، در واقع به تجربه، خرد و منزلت این قشر فرهیخته احترام می‌گذاریم؛ کسانی که ستون‌های استوار جامعه‌اند و هنوز می‌توانند الهام‌بخش نسل‌های جوان‌تر باشند.
در روزگاری که فاصله‌ی مدیران با مردم هر روز بیشتر می‌شود، دکتر شهبازی نشان داده است که می‌توان مدیر بود و در عین حال مردمی ماند. جمله‌ی کوتاه او درباره‌ی «شهروندان ارشد»، در واقع بیانی فشرده از منش انسانی و بینش اجتماعی اوست. مدیری که به جای دستور، با احترام مدیریت می‌کند و به جای شعار، با نگاه انسانی، عزت را به واژه‌ها و به دل‌ها بازمی‌گرداند.
نکته‌ی لطیفی که سخن دکتر شهبازی را عمیق‌تر می‌کند، ریشه‌ی فرهنگی و بومی آن است. در کرمانشاه، در زبان کُردی، برای کهنسالان واژه‌هایی سرشار از احترام به‌کار می‌رود. در زبان کُردی، به مرد سالخورده نمی‌گویند پیرمرد، بلکه ریش‌چرمو می‌گویند. یعنی ریش‌سفید، انسانی خردمند و باتجربه و به زن سالخورده نیز نمی‌گویند پیرزن، بلکه کی‌وانو می‌گویند. یعنی کدبانو، زن کامل و بانویی محترم.
این ظرافت زبانی در فرهنگ کُردی نشان می‌دهد که احترام به بزرگان، نه یک شعار، بلکه ریشه در واژه‌ها و جان مردم این دیار دارد.
دکتر شهبازی در سال‌های مدیریت خود نشان داده است که فراتر از عنوان اداری، با مردم زندگی می‌کند و میان مددجویان و نیازمندان، نه از موضع بالا، بلکه از جایگاه همدلی و همراهی حضور دارد. او از مدیرانی است که شنیدن درد مردم را وظیفه می‌داند، نه مزاحمت و همین ارتباط صمیمی، راز موفقیت او در جلب اعتماد و رضایت جامعه بهزیستی است.

🔸همراه ما باشید در👇
پیام‌رسان ایتا:
@ostanepanjom

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *