۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » اخبار » استان کرمانشاه » استانی » سیاسی » صفحه یک » یادداشت
  • شناسه : 251
  • ۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۶:۲۲
  • 323 بازدید
  • ارسال توسط :
  • منبع : استان پنجم
استخوان کج نفت را به کمک «ترامپ» بشکنیم
استخوان کج نفت را به کمک «ترامپ» بشکنیم

استخوان کج نفت را به کمک «ترامپ» بشکنیم

داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی و صاحب امتیاز پایگاه خبری تحلیلی استان پنجم : از یک آلمانی پرسیدند که چرا شما اینقدر خلاق شده اید او در پاسخ گفت: ما نه نفت داریم و نه گاز مجبوریم که خلاق ومخترع باشیم!

داود امامی، کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی

 

از یک آلمانی پرسیدند که چرا شما اینقدر خلاق شده اید او در پاسخ گفت: ما نه نفت داریم و نه گاز مجبوریم که خلاق ومخترع باشیم!

ایران از جمله کشورهایی است که اقتصاد آن به شدت وابسته به نفت است. اگر بخواهیم منحنی وابستگی اقتصاد ایران به درآمدهای نفتی را ترسیم کنیم، این منحنی کاملاً سیر صعودی خواهد داشت. از اوایل دهه ۱۳۴۰ خورشیدی تا به امروز این وابستگی افزایش یافته و حتی برای یک سال نیز این منحنی سیر نزولی به خود نگرفته است. نفتی که طلای سیاه نام گرفته است و هر کشوری از این نعمت خدادادی بهره نبرده است. این انرژی که قیمت هر کالایی وابسته به آن است و تحت تاثیر آن بالا و پایین می‌آید.تاثیر بسزایی در سایر بازارهای جهان ایفا می کند.می بینیم که اکثر کشورهای توسعه یافته و طراز اول هیچ بهره‌ای از این ثروت ملی نبرده اند اما با این وجود جزو کشورهای برتر جهان محسوب می شوند. از هر لحاظی که بگوید این کشورها پیشرفته اند.

به گمانم ترامپ سیاستمدار، در حال اجرایی کردن نسخه ای برای مردم ایران است که باید مدیران حوزه اقتصاد کشورمان سالها پیش این نسخه را می پیچندند. ترامپ ناخواسته ما را در مسیری قرار داده که قطعا منجر به تلنگری خواهد شد تا به خود بیاییم که همه چیز ما نفت نیست و اقتصادمان صرفا در نفت خلاصه نشده است.

به خودمان بیاییم که رهبر فرزانه مان چه مدبرانه با دوراندیشی، نام و دستور جهاد امسال را سال رونق تولید ملی قرار داد بعنوان سیاستی که به تقویت ایران می انجامد.

کارشناسی، پیش تر چنین گفته که، وقتی یک استخوان کج رشد می‌کند، برای درست شدن باید آن را بشکنید. حالا می‌توان سختی ها را فرصتی دانست که به دلیل اقدامات دشمن فروش نفت‌مان کم شود. باید این استخوان کج را بشکنیم و درست آن را شکل دهیم. این‌ها فرصت‌هایی است که از این شرایط می‌توان بدست آورد.

شاید امروز همان زمان شکستن استخوان غول نفت و به نوعی عامل بدبختی کشور و تحریم ترامپ همان فرصت طلایی برای ایران باشد. خام فروشی نفت آن قدر به کشور ضربه زده است که بسیاری از کارشناسان اقتصادی این نکته را مطرح کرده اند که ای کاش در کشور نفت نداشتیم. نکته عجیب و ناراحت کننده این است ما به عنوان کشوری که ۴ دهه است در آماج حملات آمریکا و دیگر کشورها قرار داشته و داریم چرا نباید فکر جدی برای دوری از اقتصاد نفتی کرده باشیم.

کشوری مثل ترکیه در دو دهه اخیر رشد قابل توجهی در اقتصاد داشته است. این کشور بدون توان تولید یک بشکه نفت از نساجی، کشاورزی و گردشگری به عنوان مهم ترین منابع درآمدی ترکیه استفاده می کنند. هم اکنون اقتصاد کره جنوبی یازدهمین اقتصاد جهان و عضو گروه ۲۰ و همچنین یازدهمین کشور در تولید ناخالصی است و تنها درآمد این کشور از صنعت خودروسازی است. درآمدی که بسیار بیشتر از درآمد نفتی ایران است.

رشد اقتصادی پایین‌تر کشورهایی با منابع طبیعی گسترده نسبت به دیگر کشورها، تناقضی است که به پدیده «نفرین منابع» شهرت دارد و شاید بر اثر عوامل گوناگونی پدید آید که یکی از مهمترین آنها، پدید آمدن دولت رانتیر در کشورهای صاحب منابع است؛ دولت رانتیر، دولتی است که درآمدهای خود را از فروش محصولاتی به دست می‌آورد که زحمتی برای آن نمی‌کشد؛ مثلا نفت استخراج و آن را خام فروشی می‌کند.

در دولت رانتیر به دلیل تسلط دولت بر منبع درآمد، هیچ گاه آمار دقیقی از میزان درآمدهای دولت به دست نمی‌آید و نهادهای حسابرسی در این گونه کشورها، همواره مدعی‌اند که میزان درآمد واقعی کشور مشخص نیست. به همین دلیل نیز در چنین جوامعی، میل به فساد و قانون‌گریزی در حد بسیار بالا دیده می‌شود و هر از گاهی، افشاگری‌های کلان اقتصادی در این گونه کشورها انجام می‌شود.

از سوی دیگر، دولت‌های رانتیر چون برای به دست آوردن درآمد به مردم وابسته نیستند، تصمیمات مهم سیاسی و اقتصادی خود را با کم‌توجهی به شرایط مردم و جامعه می‌گیرند؛ بنابراین، منافع دولتمردان و شرایط ذهنی آنان است که جامعه را اداره می‌کند، نه میل و نیازهای مردم و جامعه. در چنین جوامعی، دولت مستقل از مردم و جامعه است و کمترین میزان نفوذپذیری از مردم و جامعه را دارد. شکل ساده شده این که «دولت کار خود را می کند و مردم هم کار خود را».

یکی از معضلات موجود در اقتصاد نفتی ایجاد بستر وسیع برای توزیع رانت و فساد در کشور است. مشکل اینجاست که جدا شدن از این اقتصاد تک محصولی زمان بر است و در کوتاه‌مدت اتفاق نمی‌افتد. برای تحقق این خواسته هم نیازمند استفاده از تمامی ظرفیت های موجود در اقتصاد کشور هستیم. متنوع سازی اقتصاد برای همه کشورهای تولیدکننده نفت یک ضرورت غیرقابل انکار است که در این بین رونق تولید بدون شک یکی از کارآمدترین راهکارها برای مقابله با این معضل است.

حال با وجود تصمیمات اخیر دولت ایالت متحده آمریکا در تحریم و فشار نفتی به ایران، اینکه از این فرصت در جهت تقویت و رونق تولید داخل بهره ببریم یا فرصت‌سوزی کنیم، بستگی زیادی به درایت و نوع نگاه تصمیم‌سازان کشور دارد.

رونق تولید در شرایطی که همه عوامل علیه آن است، نیازمند یک نگاه سیستمی و همه‌جانبه است و اصلاحات ساختاری جدی را طلب می‌کند.

امروز بعد از ۴۰ سال از انقلاب مردمی ۵۷ نیازمند به یک انقلاب اقتصادی داریم که با توجه به شرایط ناخواسته ای حاکم و نیز درایت و دوراندیشی مقام معظم رهبری می تواند سال ۹۸ در تاریخ ایران بعنوان شروع فصل جدیدی در اقتصاد کشور ثبت شود.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*